viernes, 27 de julio de 2012

Hasta que tu imaginario no te corresponda
  y chille este inconmensurable dolor.


Distancia, misterio, discurso y silencio.

            Mi querido baile eterno bajo notas ciegas 
              que se suceden aguardando la nada.


Vomito memorias.


                 Insostenible, inestable, momentánea sanación, 
               la perfección, su subyacente miedo
                           y estas ganas de no 
                                           pensar-te.